Żywy Różaniec zawsze misyjny. Odkryć – pokochać – zaszczepić

2 października 2020

 

Żywy Różaniec wydaje wszelkiego rodzaju wyborne owoce. Maryja ze swego pola róż prowadzi nas do źródła życia (Paulina Jaricot).

Część 1

Służebnica Boża Paulina Maria Jaricot

Kiedy pochylamy się nad tajemnicą Żywego Różańca, musimy odwołać się do osoby założycielki – lyońskiej dziewczyny, arystokratki pochodzącej z dobrego francuskiego domu. Miejscowość, w której żyła, naznaczona była mocno piętnem wcześniejszej rewolucji francuskiej, postępującego ateizmu, a z drugiej strony to ziemia męczenników za wiarę oraz czas wsłuchiwania się w przesłanie św. Jana Vianneya, proboszcza z Ars. W takiej atmosferze rodziło się duchowe rozmiłowanie do kontemplacji i działania, a w osobie naszej założycielki dokonuje się integralna symbioza dwóch do tej pory różnych światów religijności: modlitwy i duszpasterskiego zaangażowania.

30 listopada 1826 roku Paulina Jaricot miała powiedzieć: „Wydało mi się, że nadeszła godzina realizacji planu, za którym podążałam od dawna, że nadeszła pora stowarzyszenia dostępnego wszystkim, które pozwoliłoby osiągnąć jedność modlitwy w sposób jedyny w swoim rodzaju, krótki i praktyczny: niemęczący, a ułatwiający, chodzi zaś o przynajmniej kilkuminutową, codzienną medytację tajemnic życia i śmierci Jezusa”. Tak w Kościele powszechnym rodzi się dzieło, które w ciągu niespełna 200 lat obejmie swoją formacją i duchowością miliony ludzi na całym świecie. Obecnie ogromnym wyzwaniem jest upowszechnienie tego dzieła oraz sprawienie, aby nie kojarzyło się pejoratywnie, jak już przed laty zauważyła sł. Boża Paulina pisząc: „Najważniejszą i najtrudniejszą rzeczą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich. Ta piękna pobożność na ogół od dawna jest kojarzona z «zawodowymi» dewotkami, które powinny być stare lub nie mieć nic do roboty. Jest to błędne, ale niestety powszechne uprzedzenie”.

Modlitwa różańcowa staje się kontemplacją na nowo odkrytą, aktualną i ponadczasową, zaobserwować można wzmożoną aktywność w grupach dzieci, młodzieży, rodzin, służą temu współczesne media społecznościowe, jak również prasa. Kiedy bierzemy do rąk wydane przez Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary rozważania tajemnic różańcowych, warto przy tej okazji pomyśleć o tożsamości Żywego Różańca, jak również o celach, jakie od samego początku mu przyświecały.

Paulina Jaricot prosiła swoje towarzyszki, aby te łączyły się w tak zwane piętnastki, żeby propagowały prasę katolicką, wspierały ofiarami misje oraz zapraszały do modlitwy kolejne członkinie. Tak powstał żywy, krzewiący się organizm, nazywany obecnie różami Żywego Różańca. Paulina całkowicie była oddana służbie Kościołowi – tak jak św. Teresa od Dzieciątka Jezus była rozpalana wewnętrznym ogniem troski o misje. Widząc kryzys wiary w ówczesnej Francji, jeszcze mocniej wierzyła, że tylko zaangażowanie misyjne wiernych może odnowić jej Kościół i przynieść światu oczekiwane orędzie o Miłości Boga – orędzie Ewangelii.

Współcześnie o Paulinie Jaricot mówimy jako o osobie danej nam przez Boga w sposób opatrznościowy. Arcybiskup Savio Hon Tai Fai, sekretarz Kongregacji Ewangelizacji Narodów, w czasie międzynarodowej konferencji z okazji 150. rocznicy śmierci Pauliny Jaricot, w Lyonie, 9 stycznia 2012 r. powiedział: „Paulina Jaricot – kobieta zawsze obecna (aktualna)”.

W naszej ojczyźnie tematem propagowania dzieła sł. Bożej Pauliny Jaricot zajmuje się przede wszystkim Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary, Stowarzyszenie Żywy Różaniec, dwumiesięcznik „Misje Dzisiaj”, miesięcznik „Różaniec”, a także diecezjalne i ogólnopolskie struktury. Co roku odbywa się ogólnopolska pielgrzymka Żywego Różańca, a także spotkania diecezjalne. W wielu miejscach odbywa się stała formacja zelatorów oraz kapłanów odpowiedzialnych za dzieło Pauliny Jaricot. Polski dorobek obejmuje Ceremoniał liturgiczny, statut, hymn, akt zawierzenia, odznakę Żywego Różańca oraz wiele inicjatyw duszpasterskich i misyjnych, między innymi „Żywy Różaniec dla Misji”.

Niech dopełnieniem naszej troski o rozwój dzieła Żywego Różańca i Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary będzie nasza modlitwa w intencjach papieża, misji i naszej ojczyzny słowami tego hymnu:

Ref. Święta Maryjo, Matko Różańcowa,

Bądź pozdrowiona każdym moim „Zdrowaś”.

Niech życie moje, Anielska Królowa,

Będzie różańcowym i ostatnim „Zdrowaś”.

1. Tak nam brak w życiu anielskich zwiastowań,

Bożych narodzin, świętych Ofiarowań.

Pomóż nam, Matko, znów odnaleźć Boga

W radosnych sercach i rodzinnych progach.

2. Weselna Matko z Galilejskiej Kany,

Smutnemu światu uproś cud przemiany,

Byśmy z różańcem i w Komunii Bożej

Ujrzeli Pana w świetlanym Taborze.

3. Chryste, my krzyż swój codziennie dźwigamy,

Pomóż, bo sił brak i znów upadamy,

A chcemy dojść aż do ukrzyżowania

I być świadkami Twego zmartwychwstania.

4. O Matko Zielna, Matko Wniebowzięta,

Pamiętaj o nas, jak Matka pamięta,

Bramą Niebieską bądź nam, Różańcowa,

Tam Ci będziemy śpiewać wieczne: Zdrowaś...

 

Cześć 2

W różnych miejscach widać bowiem wiele dzieł miłosierdzia powstających w ślad za Żywym Różańcem, jako skutek pokornie i wiernie praktykowanego nabożeństwa (Paulina Jaricot).

 

Żywy Różaniec dla misji

W Jubileuszowym Roku Miłosierdzia zrodził się pomysł, aby bardzo realnie odpowiedzieć na prośbę Ojca Świętego Franciszka, aby pokazać Kościół jako matkę cierpliwą, oczekującą i miłosierną. Chcemy zanieść konkretny dar materialny jako uczynek miłości dla naszych braci i sióstr na terytoriach misyjnych. Dlatego zapatrzeni w przykład sł. Bożej Pauliny Jaricot chcemy przez formację, modlitwę i systematyczne wsparcie materialne pomagać w dziele misyjnym Kościoła. Nasza założycielka Paulina Jaricot, gromadząc swoje towarzyszki w Dziele Rozkrzewiania Wiary, a potem w Żywym Różańcu, prosiła je o drobną, ale systematyczną ofiarę, to jest 5 centymów tygodniowo, co w skali miesiąca daje około 1 zł. Ktoś może zapytać: Jak z takich niewielkich ofiar można pomóc misjonarzom? Nie liczą się sumy, ale liczy się systematyczność i świadomość odpowiedzialności. Doskonale rozumiała to sł. Boża Paulina Jaricot, gdy prosiła swoje towarzyszki, aby tworzyły małe wspólnoty, aby skromnie się ubierały oraz miały zawsze otwarte serce dla tych, którzy potrzebują wsparcia.

Tak zrodziło się wielkie dzieło Kościoła, które trwa i rozwija się po dzień dzisiejszy. Potrzeba nam ogromnej wspólnoty ludzi, modlitwy oraz wiary, że przez Żywy Różaniec formujemy się w konkretnej duchowości.

Pragnę teraz podać skromne wyliczenia obrazujące ogrom potrzeb, a drugiej strony szansę ich realizacji dzięki zaangażowaniu wielkiej rodziny Żywego Różańca:

1. Wyleczenie jednej osoby trędowatej w pierwszej fazie choroby to 30 zł.

2. Utrzymanie dziecka w szkole (Togo) – 3,20 zł.

3. Bochenek chleba w Zambii – 3 zł.

4. Zapobieganie i leczenie malarii – 30 zł (co 30 sekund z powodu tej choroby umiera dziecko).

5. Roczne utrzymanie kleryka na Sri Lance – 1200 zł.

6. Budowa kaplicy dojazdowej w parafii św. Pawła w Ouinki (diec. Aboney w Beninie) – 150 tys. zł.

Jedna osoba nie jest w stanie pomóc w tak odległych projektach, ale jeśli to będzie działanie wszystkich róż, będziemy mogli stworzyć piękne dzieło. Pragniemy też przy tej okazji zachęcić do comiesięcznej modlitwy o bliską beatyfikację sł. Bożej Pauliny Jaricot.

Wszystkie ofiary składane przez róże różańcowe są przekazywane do zelatorów, którzy połowę ofiar przesyłają na Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary, a drugą połowę przekazują w rodzinnej diecezji na utrzymanie misjonarzy pochodzących właśnie z tego terenu.

Całkowicie oddajemy sprawę misji Matce Bożej, którą pokornie błagamy w modlitwie różańcowej, aby była dla nas Gwiazdą Ewangelizacji. Prosimy wraz z ks. abpem Wacławem Depo – opiekunem Żywego Różańca z ramienia Konferencji Episkopatu Polski, księżmi biskupami z Komisji Misyjnej KEP oraz wszystkimi moderatorami i dyrektorami odpowiedzialnymi za dzieło Żywego Różańca i misji.

Ks. Szymon Mucha, ogólnopolski moderator Żywego Różańca, powiedział kiedyś:

„Jak niesamowity musi być charyzmat sł. Bożej Pauliny Jaricot, skoro po 150 latach, które minęły od jej śmierci, te dwa wielkie dzieła: Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary i Żywy Różaniec, jakby na nowo odkryły nie tylko wspólne korzenie, ale też wspólną misję w Kościele. Cieszę się, że poprzez powstanie ogólnopolskiej struktury Żywego Różańca mamy szansę powrócić do misyjnego apostolstwa róż różańcowych. Przyznam, że od pierwszego spotkania, na którym tak naprawdę bez zaproszenia pojawił się ks. Bogdan Michalski z PDM, rozpoczęła się piękna współpraca, która ma na celu bardzo konkretne zaangażowanie Żywego Różańca nie tylko we wspólnotach parafialnych, ale dla dobra Kościoła w świecie. Podjęta na ostatnim spotkaniu diecezjalnych moderatorów inicjatywa „Żywy Różaniec dla Misji” to okazja, aby Żywy Różaniec w Polsce bardzo konkretnie, przez systematyczne, drobne ofiary mógł np. wybudować kaplicę, czy wyposażyć kościół w kraju misyjnym. Mam nadzieję, że rozpoczynający się w Kościele Jubileusz Miłosierdzia będzie dla nas takim impulsem do działania”.

Ta inicjatywa, która na stałe wpisuje się w kalendarz duszpasterskich inicjatyw, miała początek w 2016 roku, ale trwać ma nieprzerwanie, tak abyśmy każdego roku mogli coraz bardziej pomagać terytoriom misyjnym, na których żyją nasi bracia i siostry.

 

Część 3

Modlitwa jest potężnym motorem, który daje odczuć swoją moc na wszystkich krańcach świata.

 

Cud za przyczyną sł. Bożej Pauliny Jaricot

27 maja 2020 r. Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych zatwierdziła cud uzdrowienia za przyczyną sł. Bożej Pauliny Jaricot. Cudu doznała 3,5-letnia Mayline – córka Emmanuela i Nathalie.

Nieszczęśliwy wypadek

Cała historia ma początek 29 maja 2012 r. w Lyonie na rodzinnym przyjęciu u państwa Emmanuela i Nathalie Tran. Dochodzi wówczas do tragicznego wypadku. Ich 3,5-letnia córka Mayline siedząc na kanapie jadła małe kiełbaski. Nagle upada na ziemię. Okazuje się, że doszło do zadławienia. Jako pierwszy akcję ratowania życia podejmuje ojciec. Następnie przybywają strażacy, którzy profesjonalnie podejmują akcję resuscytacji. Jednakże pomimo wszystkich starań stwierdzono śmierć mózgową.

Nowenna w intencji Mayline

O tym nieszczęściu dowiadują się uczniowie i rodzice ze szkoły, gdzie uczęszczała Mayline i rozpoczynają nowennę za przyczyną sł. Bożej Pauliny Jaricot, której Lyon jest miastem rodzinnym i Paulina jest tam dobrze znana. Nowenna kończy się 23 czerwca. Wszystkie próby odłączenia jej od aparatury wspomagającej życie kończą się źle. Lekarze stwierdzają, że dziecko umrze w najbliższych tygodniach. Rodzice będąc w szoku i rozpaczy przygotowują się na śmierć i pogrzeb dziecka.

Nieoczekiwana zmiana

Zwrot dokonuje się w lipcu 2012 r. Mayline powoli zaczyna wracać do życia. 22 grudnia 2012 r., tuż przed Bożym Narodzeniem, wybrała się już na zakupy ze swoim ojcem. Lekarze ani rodzice nie potrafią wytłumaczyć jej wyzdrowienia inaczej niż jako cud. Mayline po rehabilitacji wróciła do całkowitej sprawności.

Emmanuel Tran, ojciec cudownie uzdrowionej Mayline, powiedział w jednym ze świadectw, że teraz nieustannie wielbi Boga za to, że jego córka żyje i jest zdrowa. Trwa w ciągłym dziękczynieniu wobec Maryi i Pauliny Jaricot, za przyczyną której dokonał się cud.

Procedury

Informacja o uzdrowieniu została przekazana do Trybunału Kościelnego Archidiecezji Lyońskiej, który badał go od 20 lipca 2018 r. do 28 lutego 2019 r. Jego wnioski zostały przesłane do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Komisja lekarska potwierdziła niewytłumaczalny charakter uzdrowienia. 27 maja 2020 r. Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych podała informację o zatwierdzeniu cudu za przyczyną sł. Bożej Pauliny Marii Jaricot.

Zbieżność dat?

Cud wydarzył się w 2012 r., kiedy Papieskie Dzieła Misyjne i Żywy Różaniec obchodziły 150. rocznicę narodzin dla nieba Pauliny Jaricot.

 

Konkluzja

Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary i Stowarzyszenie Żywy Różaniec są jak dwa płuca wielkiego organizmu Kościoła. Szukając odpowiedzi na pytanie, jak ożywić Kościół, jesteśmy w stanie udzielić tylko jednej odpowiedzi: Misje odnawiają Kościół.

 

Przygotował ks. dr Maciej Będziński, sekretarz krajowy PDRW i członek zarządu Stowarzyszenia Żywy Różaniec.

(Na podstawie ks. Maciej Będziński, Misyjne Vademecum Żywego Różańca, Warszawa 2017)

W Ciężkiej dla wszystkich podróży życia nie godzi się własnych ciężarów na cudze barki zwalać.

Adam Mickiewicz

Bazylika katedralna

Poznaj obecne i historyczne fakty

Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej

Blisko 500 lat tradycji

Historia obrazu

Patronka Miasta

Kult Matki Bożej

Prośby i podziękowania


Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
167 0.042425155639648