Pożegnanie Dwóch Sióstr Niepokalanek

21 listopada 2020

W ostatnich dnaich odeszły z naszej wspólnoty parafialnej odeszły siostry rodzone, a równocześnie siostry z jednej rodziny zakonnej od bł. Honorata Koźmińskiego. Oto wspomnienia o nich.         

         MARIA SZLUFIK         

 Siostra Serafia 

  od Radości Matki Bożej

 1921 -2020

 

Urodziła się 7 marca 1921 w Krajnie,

 córka Józefa i Anny z Kaletów

Do Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej wstąpiła 14 stycznia 1938r.

Po ukończeniu nowicjatu złożyła I śluby zakonne w dniu 26 sierpnia 1939,
a  wieczyste 28 października 1945 roku.

Pogrzeb s. Marii Szlufik odbył się w katedrze, kościele, który jest Matką wszystkich kościołów diecezji kieleckiej. Możemy to wydarzenie odczytywać  w kategorii pewnego znaku, ponieważ miasto Kielce stało się umiłowanym miastem s. Marii. Od początku
 i przez całe długie życie było środowiskiem jej oddziaływania apostolskiego. Tam, gdzie zanosiła swoją miłość, tam spotykała  Jezusa Chrystusa w drugim człowieku:

  • Kursy Kroju i Szycia w szkole s. Pelagii Borowiec przy ul. Śniadeckich, najpierw jako uczennica, a potem instruktorka zawodu.
  • Praca pedagogiczna z młodzieżą żeńską w internacie dla dziewcząt, przygotowujących się do zawodu pielęgniarki.
  • Opieka nad chorymi, nawiedzanie ich domów i wykonywanie opiekuńczej posługi.
  • Ofiarna i pełna miłości posługa opiekuńcza przy chorym biskupie Mieczysławie Jaworskim.

Siostrę Marię zapamiętamy jako Tę,  która kochała Boga, człowieka i Ojczyznę.   Zachowywała w sobie jakiś ogień wewnętrzny, który Ją poruszał i czynił bardzo aktywną, aż do kresu Jej ziemskich dni. W tym ostatnim  czasie, kiedy słyszała skierowane do niej pytanie:  Jak siostra się czuje? Odpowiadała z uśmiechem:  Coraz lepiej, coraz z lepiej !!!!. a przecież zbliżała się do  100 rocznicy urodzin i naznaczona była dolegliwościami wieku oraz choroby.

Zmarła 6 listopada 2020 r. w Kielcach w wieku 100 lat ( brakowało 4 miesiące).
Śpij w pokoju nasza uśmiechnięta siostro Marysiu !

 STANISŁAWA SZLUFIK
    siostra Michaela
    od Niepokalanego Serca Maryi
  1926 - 2020

 

Urodziła się 26 listopada 1924 roku w Krajnie, gmina Górno, w wielodzietnej rodzinie Józefy i Anny z Kaletów.

Od czternastego roku życia miała kontakt z domem zakonnym Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej w Kielcach, gdzie s. Pelagia Borowiec, prowadziła Kursy Kroju i Szycia. Tam przebywała jej starsza siostra Maria, która wstąpiła już w szeregi niepokalańskiej wspólnoty. Stanisława pociągnięta przykładem siostry, również poprosiła o przyjęcie do tego samego Zgromadzenia, co nastąpiło w 1944 r. Próbę odbyła w Kielcach przy s. Pelagii, pomagając przy szyciu i w gospodarstwie domowym. Potwierdzeniem otrzymanej łaski powołania mogą być słowa młodej kandydatki: Siostra Pelagia uczyła mnie  wszystkich prac i modlitwy. Największym dla mnie zaszczytem było to, że mogłam już chodzić na „pacierze.” Następnie roczny nowicjat odbyła w Nowym Mieście nad Pilicą, przyjmując imię s. Michaeli od Niepokalanego Serca Maryi. Pierwszą profesję zakonną złożyła w 1946 r., a wieczystą 15 sierpnia 1952 r.

Matura, a potem przygotowanie pedagogiczne zdobyte już w Zgromadzeniu wyposażyło
s. Stanisławę na całe życie do pracy wychowawczej z młodym człowiekiem, a zwłaszcza
z dziećmi, którym brakowało ciepła i miłości rodzinnej.

W pierwszych latach życia zakonnego, podjęła pracę w przedszkolach w Hrubieszowie
i w Warszawie przy ul. Floriańskiej. Następnie pracowała jako wychowawczyni (19581960)
w Domu Dziecka w Kielcach przy ul. Wesołej 60, gdzie oddanym Opiekunem sierot był
ks. bp Jan Jaroszewicz. Od 1960 roku siostra Stanisława zamieszkała na długie lata w Radomiu. Pracując jako wychowawczyni w Domu Dziecka (1960-1962) przy ul. Staromiejskiej 9, doświadczyła bólu usilnej ateizacji dzieci przez kierownictwo po upaństwowieniu tej placówki w 1963 r. We wspomnieniach dała temu świadectwo w słowach: Zgodnie z sumieniem szukałam okazji, aby wykorzystać każdą nadarzającą się okoliczność w podtrzymywaniu dzieci, aby wytrwały mężnie przy Bogu.. W latach 19671988 służyła osobom starszym i chorym w Zakładzie Pomocy Społecznej na Placu Stare Miasto. Kiedy Zakład w 1972 r. został przekształcony na placówkę wychowawczo  opiekuńczą dla dziewcząt z dużym stopniem upośledzenia umysłowego, siostra Stanisława pracowała w nim nadal, aż do roku 1988. „Pokochałam tę pracę i dzieci z tego okresu – czytamy we wspomnieniach. Myślę, że to najpiękniejszy rozdział w moim życiu. Gdybym od nowa zaczęła żyć i pracować to, wybrałabym dzieci głęboko upośledzone”.

Ostatnie lata pracy zawodowej, to posługa salowej w Zakładzie Opiekuńczo Leczniczym dla Przewlekle Chorych prowadzonym przez Zgromadzenie w Radomiu.

Powrót do Kielc, miasta, w którym wszystko się zaczęło, powołanie i praca, to ostatni etap ziemskiej wędrówki s. Stanisławy. Był to czas cierpliwego znoszenia choroby i dolegliwości starszego wieku oraz modlitwy ofiarowywanej za Kościół, Ojczyznę i Zgromadzenie.

Do Domu Ojca odeszła w dniu pogrzebu swojej starszej siostry Marii tj. 10 listopada 2020 r.
w wieku 96 lat w 74 roku życia zakonnego. Śpij w pokoju nasza Kochana Siostro Stasiu.

Religia - niestety przeniosła się z serca do ust.

Mark Twain

Bazylika katedralna

Poznaj obecne i historyczne fakty

Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej

Blisko 500 lat tradycji

Historia obrazu

Patronka Miasta

Kult Matki Bożej

Prośby i podziękowania


Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
167 0.089756965637207